Дочаках чудо - през септември тази година, ми се отдаде възможност да се докосна до светинята.
Когато разбрах за събитието, много се зарадвах. Зарекох се, че ще ида и веднага намерих съмишленик - моята приятелка М.
В големия ден, пропуснахме литийното шествие, и по-добре, защото се наредихме в началото на тълпата, която ги очакваше на входа на храма. Можахме да влезем в рамките на 30 минутно чакане отвън. Вътре обаче трябваше за втори път да се редим на опашка и след 1 час успях да целуна иконата.
На излизане забелязах огромната тълпа от хора, които смирено чакаха да им дойде реда.
Е, имаше и такива, които ги пропускаха през изхода...
Снимките от събитието, можете да видите като слайдшоу в дясната лента на блога.
![]() |
| Моят поглед от страни |
![]() |
| и знака, който видях на другата сутрин, при изгрев слънце |


Няма коментари:
Публикуване на коментар